لیزرهای کم توان را اصطلاحا کلاس2 و کلاس3 می نامند. لیزرهای کم توان قدرت خروجی ضعیف تر و چگالی انرژی کمتری تولید می کنند. لیزرهای کم توان محدوده درمانی مخصوص به خود را دارند. زیرا قابلیت این را ندارند که مقدار انرژی مورد نیاز درمان برای بعضی آسیب ها را تامین کند. در نتیجه از این روش درمانی بیشتر برای کاهش درد و التهاب استفاده می شود. از مزایای لیزرتراپی کم توان این است که در صورت نظارت پزشک بسیار ایمن و بی خطر بوده و پوست بیمار دچار سوزش و حرارت نمی شود. لازم به ذکر است که لیزرتراپی کم توان یکی از بهترین راه های تسکین دردهای گردن است

فواید لیزرتراپی

درمان به وسیله لیزرتراپی، بسیاری از بیماران را از انجام عمل های جراحی سنگین راحت کرده است. لیزر به دلیل ماهیت منحصر به فردش قادر است به ریز ترین و عمیق ترین بافت های بدن ما نفوذ کند. بافت هایی که پزشک بدون عمل جراحی های دردناک و طاقت فرسا نمی تواند به آن ها دسترسی داشته باشد.
انرژی منتقل شده از لیزر به بافت ها باعث ایجاد فعالیت های مثبتی در بدن می شود که بعضی از آن ها عبارتند از:

کاهش درد: لیزر تراپی با هدف قرار دادن بافت های آسیب دیده از هر روش دیگری در کاهش درد موثرتر است.

ترمیم سریع و رشد سلول ها: لیزرتراپی نه تنها التهاب را کاهش می دهد، بلکه باعث افزایش جریان خون موضعی نیز می شود و سلول ها مواد مغذی اضافی و انرژی لازم برای بهبودی را بدست می آورند.

بهبود عملکرد عصب ها: هنگامی که اعصاب سالم هستند، سیگنال های درد را به مغز ارسال می کنند تا ما را از بیماری یا آسیب مطلع سازند. اما ممکن است اعصاب ما توسط ضربه، حرکت ناگهانی فاشر عضلات مانند سندروم پریفورمیس آسیب دیده باشد. در این زمان عصب ها پیام های نادرستی ارسال می کنند که این می تواند باعث درد و کرختی در قسمتی از بدن شود. لیزرتراپی پر توان نشان داده است که می تواند در درمان اختلالات عصبی موثر باشد.

کمک به بهبود سریع تر آسیب ها: لیزرتراپی می تواند به عنوان یک درمان جانبی برای تسریع بهبودی مورد استفاده قرار بگیرد. به طور مثال اگر بیمار عمل جراحی انجام داده است می تواند برای سرعت بخشیدن به فرایند بهبودی از لیزرتراپی کمک بگیرد.

کمک به بهبود زخم های روی بافت ها: گاهی اوقات منشا درد بدن زخم های میکروسکوپی روی بعضی بافت ها است مانند دیسک گردن. لیزر درمانی می تواند جریان خون در اطراف محل آسیب یا زخم را افزایش دهد. با افزایش جریان خون، فرایند درمان نیز بهبود می یابد.

-تحریک سیستم بیولوژیک و بهبود متابولیسم سلولی در سلول های آسیب دیده

 -اثر ضد التهاب و ضد ادم

 -بهبود گردش خون و لنف

 -اثر ضد درد

 -تنظیم سیستم ایمنی

لیزردرمانی كم توان به اين ترتيب در  Pubmed  تعريف شده است:

روش درمانی مي باشد كه از تابش نور با شدت پايين در محدوده نور 830-540  نانومتر استفاده می گردد. به نظر می رسد اثرات درماني اين روش توسط واكنش های فتوشيميایی كه باعث تغيير نفوذ پذيری غشا سلولي و به دنبال آن افزايش ساخته شدن MRNA و پروليفراسيون سلولي می شود حاصل گردد.

علت اين اثرات، مثل ليزر جراحی به دليل حرارت نمي باشد. ليزر درمانی  كم توان در پزشكی، دندانپزشكي و دامپزشكی در موارد بيماري هاي مختلف و به طور عمده در مورد درمان زخم و كنترل درد به كار می رود. و در این روز ها بسیار پر کاربرد می باشد.

تقسيم بندی ليزر ها در فضای پزشکی چگونه است؟

تقسیم بندی لیزرها بر اساس فاکتورهای مختلفی صورت می گیرد:

تقسیم بندی بر اساس توان

1- لیزرهای پرتوان یا گرم یا سخت

لیزر هایی  هستند که با افزایش انرژی جنبشی در بافت و ایجاد حرارت، اثرات درمانی خود را می گذارند. این اثرات شامل نکروز، کربنیزاسیون، تبخیر، کواگولاسیون یا انعقاد و دناتوره شدن پروتئینی می باشند. توان این دسته بالای نیم وات است.

2- لیزر های با توان متوسط

لیزر هایی هستند که بدون ایجاد حرارت بسیار بالا، اثر درمانی خود را می گذارند و در بافت اثر تحریک نوری ایجاد می کنند.
این دسته از لیزرها امروزه در بسیاری از موارد جایگزین لیزرهای کم توان شدند چرا که سرعت اثر درمانی را افزایش و طول زمان درمان را کاهش می دهند. توان این دسته 500-250 میلی وات است.

3- لیزر های کم توان یا سرد یا نرم

لیزر هایی هستند که اثر حرارتی بر روی بافت نمی گذارد و با تحریک نوری بر روی سلول، باعث واکنش های نوری در بافت می شوند که به آن Photobiostimulation  می گویند. توان این لیزرها معمولا" زیر 250 میلی وات می باشد.

در عرصه پزشکی ، پزشکان با در نظر گرفتن نوع خود اقدام به استفاده از یکی یا چند روش در کنار هم از لیزر استفاده می کنند.

لیزر درمانی یکی از شیوه های درمانی است که تهاجمی نمی باشد.  جهان پزشکی کنونی به این معالجات نیاز دارد و دلیلش  پیشگیری از اثرات  معالجات تهاجمی است. در این میان  علم لیزر به  دلیل  خواص پرتوهای لیزر تاکنون بسیار  خوب جلو رفته است. یکی از شاخه های لیزر، لیزر درمانی کم توان می باشد
لیزر درمانی کم توان ، روش درمانی می باشد که از تابش نور با شدت پایین در محدوده نور ۸۳۰-۵۴۰ نانومتر استفاده می گردد. به نظر می رسد اثرات درمانی این روش توسط واکنش های فتوشیمیایی که باعث تغییر نفوذ پذیری غشاء سلولی و به دنبال آن افزایش ساخته شدن MRNA و پرولیفراسیون سلولی می شود ، حاصل گردد. علت این اثرات ، مثل لیزر جراحی به دلیل حرارت نمی باشد. لیزر درمانی کم توان در پزشکی ، دندانپزشکی و دامپزشکی در موارد بیماری های مختلف و به طور عمده در مورد درمان زخم و کنترل درد به کار می رود.

فیزیولوژی سلولی لیزرهای کم توان
به دنبال تابش فوتون های لیزر به سلول ، پاسخ سلولی با فعال شدن فوتواکسپتورهای موجود در زنجیره تنفسی واقع در میتوکندری آغاز می شود و در اثر آن ردوکس سلولی تغییر حالت داده و همراه با تغییرات حالت غشاء سلولی با جابجایی کلسیم و تغییرات PH و فعال شدن CAMP و دوبلیکاسیون DNA منجر به ساخته شدن پروتئین می شود. به این ترتیب پاسخ های سلولی از سطح سلولی به سطح بافت و ارگان کشانده می شود و اثراتی مانند ضد التهاب ، ضد ادم و تورم ، بی دردی ، تکثیر سلولی ، نئوواسکولاریزاسیون و تسریع در ترمیم ، شیفت متابولیسم به سمت هوازی و متعادل کردن سیستم ایمنی حاصل می آید.

در کل پاسخ فیزیولوژیک بافت برای لیزر های کم توان شامل موارد زیر می باشد:
 تحریک بیولوژیک سیستم
اثر بر روی سیستم ایمنی
اثر ضد التهاب و ضد ادم
اثر بر روی عروق و سیرکولاسیون
اثر بر روی لنف
اثر بر روی ترمیم زخم
اثر ضد درد
اثر بر روی اعصاب
 

همچنین مکانیسم های کاهش التهاب و ادم لیزر به قرار زیر است:
 تغییر سنتز PGF2A , PGE2
افزایش سنتز PGI2
مهار سنتز برادی کینین ها
افزایش فاگوسیتوز توسط WBC
وازودیلاتاسیون بیشتر وافزایش سیرکولاسیون
افزایش درناژ لنفاوی تا حد ۲ برابر و به تعادل رساندن فشارهای اسموتیک و آنکوتیک
افزایش ترشح MIF
کاهش ترشح هیستامین

به طور ساده می توان گفت که دو نوع لیزر وجود دارد: کم توان و پرتوان. لیزرهای پرتوان بافت را می بُرند و گرما آزاد می کنند اما لیزرهای کم توان گرما آزاد نمی کنند و موجب تخریب بافت نمی شوند ، بلکه لیزرهای کم توان خاصیت ایجاد واکنش فتوشیمیایی دارند و موجب بهبود متابولیسم سلولی می شوند و از آنجایی که چگالی دانسیته آنها کمتر از ۰/۵ وات بر سانتی متر مربع است ، تحت این عنوان نامگذاری شده اند (به آنها لیزرهای سرد یا لیزرهای نرم یا soft هم گفته می شود). این لیزرها با بافت وارد واکنش شده و بدون ایجاد حرارت ، باعث تحریک یا مهار در سلول می شوند.

اولين کتاب چيني که در آن در مورد طب سوزني بحث شده است کتاب "طب داخلي کلاسيک امپراطور زرد" ميباشد که در حدود2300 سال پيش نوشته شده است. در اين کتاب از انواع سوزن هاي فلزي، مريدين ها و نقاط خاص بر روي آنها،انواع روش هاي فروکردن سوزن در بدن وانواع مختلف بيماريهايي که مي توان با استفاده از طب سوزني آنها را درمان نمود بحث شده است.
در طب غربي، هم تشخيص و هم درمان معمولاً براساس تنها يک قسمت از بدن انجام مي پذيرد. براي مثال، بعد از تشخيص يک شکستگي استخوان، درمان آن با گچگرفتن عضو مبتلا صورت مي گيرد و يا براي درمان يک بي نظمي در طپش قلب، از داروهايي که ريتم ضربان قلب را تنظيم مي کنند استفاده مي شود. در فرد بيماري که تشخيص سنگ کيسه صفرا براي او داده شده است، احتمالاً توصيه به درآوردن کيسه صفراي او همراه با سنگهاي آن ميشود. با اينحال، بيرون آوردن کيسه صفرا باعث درمان علت اوليه ايجاد سنگهاي صفراوي در او نمي شود. گرچه سنگهاي صفراوي ديگر در بدن او تشکيل نمي شود (زيرا کيسه صفرايي ديگر در او وجود ندارد) اما عدم تعادلي که منشاء ايجاد اين سنگهاي صفراوي شده اند با عمل جراحي برطرف نمي شوند.هدف از درمان در طب سنتی چين نه تنها برطرف کردن خود بيماري، بلکه از بين بردن علت اوليه ايجاد آن بيماري مي باشد. در بيماري که تشخيص داده شده که علت بيماري او بر اثر حمله گرما به او صورت پذيرفته است، صرف نظر از اينکه چه علايم و مشکلاتي در او ايجاد شده است، درماني که براي او انجام مي شود با هدف دفع اين گرما از بدن او صورت مي پذيرد. همچنين بيماري که دچار افزايش "يين" (yin) شده است را با کاهش دادن "يين" و تحريک يا افزايش "يانگ" (yang) درمان مي کنند.
 

البته گاهي اوقات ممکن است علايم و مشکلات خاصي را با طب سوزني درمان نماييم زيرا بعضي از نقاط طب سوزني داراي اثرات اختصاصي هستند (براي مثال براي پايين آوردن فشار خون و يا جلوگيري از استفراغ). با اينحال اين نقاط معمولاً بعنوان يک درمان کامل بيماري استفاده نمي شوند.طب سوزني همانند بسياري از درمان هاي مکمل، روشي است براي بازگرداندن جريان انرژي بدن به يک وضعيت طبيعي تا بدن بتواند خودش بيماري را التيام ببخشد. هنگامي که کمبودي در "چي" (qi)، "يين" (yin) يا "يانگ" (yang) وجود دارد، سيستم بدن را بايد تحريک نمود تا اين کمبودها را جبران کند. همچنين هنگامي که افزايشي در اين موارد وجود دارد بايد آنها را کاهش داد. گرما، سرما، باد، رطوبت، خشکي و خلط را بايد در بدن برطرف نمود و رکود خون در بدن را بايد از بين برد تا جريان خون به حالت طبيعي خود بازگردد. عدم تعادل بين "مريدين ها" (meridians) را بايد با آوردن "چي" افزايش يافته از يک مريدين به مريديني که "چي" آن کاهش يافته است درمان نمود. اگر بلوک و انسدادي در جريان چي يک مريدين وجود دارد بايد اين انسداد را برطرف نمود.هر نقطه اي در مريدين ها داراي عملکردي اختصاصي در ارتباط با انتقال انرژي ميباشد. بعلاوه، هر مريديني داراي نقطه اي است که توسط آن به عضو مربوطه اش متصل مي باشد. در نتيجه مي توان از نقطه اي که بر روي مريدين ريه قرار دارد و آن نقطه با خود عضو ريه در ارتباط مي باشد جهت درمان بيماريهاي ريه استفاده نمود. همچنين در ساير مريدين ها نيز چنين نقاطي وجود دارد. براي مثال، نقطه اي که بر روي مريدين کليه وجود دارد و در ارتباط با عضو کليه مي باشد را مي توان براي درمان بيماريهاي کليه استفاده نمود. بعضي نقاط وجود دارند که براي ازبين بردن و برطرف نمودن فاکتورها يا عوامل خارجي مثل حرارت، باد، سرما، رطوبت و خشکي بکار مي روند. ساير نقطه ها داراي اثرات خاصي بر روي "يين" و "يانگ" هستند که آنها را تحريک و يا کاهش مي دهند. بر روي مريدين هاي عمده (به غير از مريدين قلب) يک يا چند نقطه اتصالي با ساير مريدينها وجود دارد که از اين نقاط مي توان در درمان بيماريهايي که چند مريدين را گرفتار نموده است استفاده نمود.بنابراين اينکه چه نقاطي از مريدين ها را براي درمان انتخاب نماييم بسيار پيچيده مي باشد. يک متخصص طب سوزني بايد عملکرد هر يک از نقاطي که بر روي مريدين ها قرار دارد را بداند. همچنين او بايد ارتباطي که بين مريدين ها وجود دارد را به خوبي بداند. او بايد بداند که چگونه عواملي مثل سرما و گرما را از بدن حذف نمايد و چگونه تعادل را دوباره به سيستم بدن بازگرداند. و در نهايت اينکه او بايد بداند که چگونه با استفاده از حداقل تعداد سوزنها اين کار را براي بيمارش انجام دهد.بيماران اغلب از اينکه تعداد زيادي سوزن به آنها زده مي شود نگران و ناراحت هستند. اما مهارت يک متخصص طب سوزني در اين نهفته است که چگونه بيمارش را با زدن حداقل تعداد سوزن ممکن، درمان نمايد. اغلب يک بيمار ممکن است با کمتر از چهار يا پنج سوزن درمان شود و گاهي اوقات نيز تنها يک سوزن براي درمان کافي مي باشد. اگر پنج نقطه بطور صحيح براي درمان يک بيماري انتخاب شوند اثر آنها بخوبي ده سوزن مي باشد.
 

در بعضي موارد، ممکن است تعداد زيادي از نقاط براي درمان يک بيماري مناسب باشند، اما نبايد از تمام اين نقاط در يک نوبت استفاده نمود. با اينحال از آنجايي که ممکن است مدت درمان به چند هفته يا چند ماه نياز داشته باشد مي توان بطور نوبتي از تمام اين نقاط طب سوزني استفاده نمود.هنگامي که افرادي که با طب سوزني آشنا نيستند چيزهايي در مورد فرو کردن اين سوزنها در بدن می شنوند تصور مي کنند اين سوزنها نيز همانند سوزنهاي
آمپولهايي که براي تزريق داروها استفاده مي شوند دردناک هستند. به همين علت، اغلب آنها نمي توانند درک کنند که چگونه سوزنهايي که در طب سوزني استفاده مي شوند بی درد يا کم درد هستند. دو علت اصلي وجود دارد که سوزنهايي که در آمپول ها يا سرنگهاي تزريق دارو استفاده مي شوند نسبت به سوزنهاي طب سوزني دردناک هستند. علت اول آن است که از آنجايي که سوزنهاي سرنگها بخاطر آنکه دارو را بايد به داخل بدن وارد کنند بايد داراي مجرايي در داخلشان باشند در نتيجه هنگام ورود به بدن، قسمت کوچکي از بافت بدن را پاره نموده و باعث بروز درد مي شوند. علت ديگر آن است که دارويي که از طريق اين سرنگها به داخل بافت بدن تزريق ميشود، در داخل بافت باعث فشار وارد آوردن به سلول هاي بافت و انتهاهاي عصبي شده و در نتيجه باعث بروز درد شديدي مي شود. اما برخلاف سوزن هاي سرنگها، سوزنهايي که در طب سوزني استفاده مي شود بسيار نازک و ظريف هستند. در داخل اين سوزنها مجرايي وجود ندارد و چيزي هم از طريق آنها به بدن تزريق نمي شود. بنابراين احساسي که در وارد شدن اين سوزنها به فرد دست مي دهد با آن چيزي که در تزريق سرنگها در فرد ايجاد ميشود فرق مي کند.طول سوزن هاي طب سوزني از يک سانتيمتر تا ده سانتيمتر متفاوت مي باشد و هر کدام از اين سوزنها داراي دسته اي در انتهاي آن مي باشند. در نگاه اول ممکن است اين سوزنها از نظر بيمار، ترسناک باشند. با اينحال تنها قسمتي از طول اين سوزن ها وارد بدن مي شود و به ندرت اتفاق مي افتد که لازم باشد تمام طول سوزن وارد بدن شود. در مناطقي از بدن که عضله کمي بر روي استخوان قرار دارد (مثل پيشاني و دست) فقط نوک اين سوزنها وارد بدن مي شود. فرو کردن عمقي اين سوزنها فقط در مناطقي از بدن که داراي عضله زياد مي باشد (مثل کفل ها و ران ها) انجام ميشود.طول مدت زماني که سوزن در بدن بيمار باقي مي ماند بستگي به پزشک و نحوه درماني دارد که براي بيمار انجام مي گردد (معمولا حدود 20 دقيقه). گاهي اوقات فقط يک يا دو ثانيه لازم است که سوزن در بدن بيمار باقي بماند. ممکن است هدف اين باشد که فقط سوراخي در پوست ايجاد شود و قطره اي خون بيرون بيايد تا از اين طريق بدن بتواند خود را از "چي" (qi) مهاجم خلاص کند.

یکی از زمینه های فعالیت کلینیک فیزیوتراپی ، انجام تیپینگ ورزشی و درمانی است.

تیپینگ یک روش درمان مکمل و مدرن در فیزیوتراپی به شمار می رود .

ضمنا تیپینگ با استفاده از باندهای چسب دار مخصوص حرکات عضو مبتلا (اعم از مفصل ، عضله ، لیگامان ، تاندون و …) بر اساس شرایط بیمار و با رعایت اصول بیومکانیکی محدود می شود.

در فیزیوتراپی از دو نوع تیپ استفاده می شود:

درمانگران از tape ریجید برای محدود کردن حرکت در یک مفصل و یا برای حفاظت از مفصل در حین حرکات عملکردی استفاده می کنند، در حالی که tape های منعطف و الاستیک کینزیولوژی (kinsiotape) ، برای تسهیل الگوهای حرکتی استفاده می شود.در ابتدا مختصری راجع به تیپ ریجید (اتلتیک تیپ ) مطالبی منعکس می گردد.

تیپ ریجید

وسایل مورد نیاز بانداژتیپینگ ریجید :
برای به کاربردن روش های گوناگون بانداژ و تیپینگ ریجید به نوارهای متعدد وخاصی نیاز است که باید در کیف یا جعبه کمک های اولیه موجود باشد. توصیه می شود که برای موفقیت درکسب اهداف درمانی بانداژ باید نوارهای لازم را ازبهترین نوع موجود انتخاب نمود.

در اینجا با برخی نوارهای موجود آشنا می شویم :

نوارهای چسبنده الاستیک ( الاستو پلاست Elastoplast )

این نوارها ضمن چسبنده بودن دارای خاصیت ارتجاعی ( الاستیک ) نیز می باشند. از آنها به منظورکسب اهداف ذیل استفاده می شود.

• حفظ فشارموضعی درمنطقه ضایعه
• حفظ فشار حداکثر ( ماکزیمم ) درضایعات لیگامانی
• حفظ بی حرکتی درضایعات عضلانی
• حفظ ارتز یا آتل درموضع آسیب

لازم به ذکر است که قبل ازانجام بانداژ یا Taping درموضع خراشیدگی ، پارگی ، زخم های باز ، تاول ها و… باید سطح زخم ها را بامحلول ضد عفونی کننده ( بتادین ) تمیزکرد وازپمادهای آنتی بیوتیک یا اسپری های ضد قارچ درسطح آن استفاده نمود.

نوارهای سفید اکسید روی (White Zinc Oxide Tape)

این نوارها ، نوارهای غیر ارتجاعی وچسبنده بوده که حاوی مواد داروئی اکسید زینک ( اکسید روی ) می باشند واز آنها برای پوشاندن سطح زخم ها وبرخی التهابات پوستی می توان استفاده کرد.
بدیهی است که کلیه نوارهای حاوی مواد داروئی راباید درجای خشک وخنک نگهداری نمود.

اسپری های چسبنده (Adhesive Spray)

اسپری های چسبنده حاوی مواد آئروسل مانندی است که بلافاصله پس از استفاده مستقیم برسطح پوست ، لایه حفاظتی وچسبنده ای را درموضع ایجاد می کنند ، این لایه مانع تماس مستقیم نوارهای چسبنده با پوست شده ، به علاوه مانع لغزیدن وپائین آمدن نوارهای چسبنده ازموضع می گردند.

مواد لوبریکانت

مواد لوبریکانت یا لغزنده کننده نظیر وازلین یا ژل K.Y باعث کاهش اصطکاک بین سطح پوست ونوار می شوند . بکاربردن مواد لغزنده کننده درمناطقی که اصطکاک زیادی وجود داد نظیر پاشنه پا یا ناحیه تاندون آشیل ضرورت دارد.

پد پاشنه پا

نوارهای نازک چهارگوشی هستند که موجب کاهش اصطکاک پوست ونوارهای چسبنده می شوند . این پدها مخصوص ناحیه پاشنه پا تهیه می شوند.

گاز استریل

درصورت وجود زخم های باز ، از گاز استریل همراه بامحلول های ضد عفونی کننده جهت تمیز کردن سطح زخم استفاده می شود. همچنین از گازهای استریل برای حفاظت تاول ، زخم های باز و بریدگی ها نیز استفاده می گردد.

گاز غیراستریل

گاز غیر استریل جهت تمیز کردن نواحی اطراف محل زخم و بریدگی کاربرد داد. همچنین برای اعمال فشار روی بافتهای اطراف زخم برای قطع خونریزی از گاز استریل استفاده شود. از دیگر موارد استفاده گاز غیراستریل برای پوشاندن مناطق شکستگی و دررفتگی هنگام بکارگیری آتل است.

باندهای الاستیک

باندهای الاستیک دراشکال ، رنگها واندازه های مختلف تهیه شده ودارای خاصیت ارتجاعی می باشند.
مهمترین موارد کاربرد باندهای الاستیک برای حفاظت نواحی مختلف درآتل ، نگهداری یخ درموضع ضایعه ، نگهداری اندام های آسیب دیده، اعمال بانداژ فشاری هنگام آسیب بافتهای نرم وحفاظت ازمفاصل و… است.

• اندازه ۱۵ سانتیمتر آن برای نواحی ران وکشاله ران
• اندازه ۱۰ سانتیمتری آن برای بازو ، شانه وساق پا
• اندازه ۸ سانتمتری آن برای مچ پا
• اندازه ۵ سانتیمتری آن برای مچ دست واندام های کودکان ورزشکار است.

نوارچسب سفید (لکو پلاست)

از لکوپلاست دراندازه های مختلف برای ثابت کردن بانداژ روی موضع آسیب استفاده می شود. نوارهای ضد آب (Water Proof)درمواردی که ورزش درشرایط بارانی یاهوای مرطوب یا درآب انجام می گیرد ازنوارهای واتر پروف برای موضع ضایعه استفاده می شود.

باند سه گوش

ازاین باند برای آویزان نمودن اندام ( خصوصا درضایعات اندام های فوقانی ) ویاجهت نگهداری آتل یا اسپیلینت استفاده می شود.

فوم های لاستیکی

فومها لایه هائی نازک ازلاستیک فشرده است که درنواحی بسیار دردناک ، کبود ویا ضرب دیده بکارمی رود وپس ازآن موضع بانداژ می شوند. برای مثال درشاین اسپلینت ( Shin Splint) قبل ازبانداژ ساق ازفوم روی موضع استفاده می شود.

کینزیوتیپ (Kinsio Tape)

کینزیوتیپ های ورزشی در رنگ بندیهای مختلف عرضه می شود . رنگ بندی در کیفیت درمان تاثیر ندارد اما در مواردی که موضع درمان در معرض دید قرار دارد بهتر است از رنگ های مورد علاقه بیمار برای تیپینگ استفاده شود .

مهمترین نکته در انجام تیپینگ توجه به موارد کاربرد و موارد عدم کاربرد و از همه مهمتر رعایت اصول بیومکانیکی در هنگام اعمال تیپ درمانی یا ورزشی می باشد. قبل از اعمال تیپ لازم است در خصوص حساسیت های پوستی بیمار سوال شود.

بهتر است قبل از اعمال تیپ درمانی ، از نمونه کوچکی به عنوان تستر Tester استفاده گردد.

کاربرد و اثر نوارهای درمانی کششی (تیپینگ)

نوار درمانی الاستیکی Elastic Therapeutic Tapeکه با عنوان نوار کینه زیو یا “K tape”نیز شناخته می‌شود، یک نوار پارچه‌ای همراه با چسب آکرلیک است که به منظور درمان آسیب‌های ورزشکاران و اختلالات فیزیکی گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد. در صورتی که این نوارها به درستی به کار گرفته شوند، می‌توانند درد را از تاندون‌ها یا التهاب‌های ماهیچه‌ای بیرون کشیده و بدن ورزشکار را بهبود بخشند.

اما از بعد علمی، هنوز مطالعات چندانی درباره تاثیرات حقیقی این نوارها در مقایسه با دیگر ابزار‌هایی که ورزشکاران برای التیام دردها و آسیب‌های خود به کار می‌گیرند، انجام نگرفته است. تا زمانی که اطلاعات بیشتری در‌ این زمینه به دست نیاید، این احتمال وجود خواهد داشت که نوارهای رنگی بیشتر از فایده فیزیکی فایده روانی از خود به جا می‌گذارند. برای مثال به ورزشکار یاد‌آوری می‌کنند که درمورد منطقه آسیب دیده بدنش محتاط‌تر باشد و یا این احساس را در ورزشکار ایجاد می‌کند که برای بهبود دردش کاری انجام گرفته است.
ورزشکاران همواره برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی از ابزاری مانند مچ‌بند برای محدود کردن حرکات در مفاصل بدن به ویژه مچ پا و مچ دست استفاده می‌کنند و مطالعات بسیاری نشان داده‌اند که این‌کار مانع از فشار آمدن و رگ‌به‌رگ شدن مچ‌ها خواهد شد. اما هدف نوارهای کشی رنگارنگ که در میان ورزشکاران المپیک از محبوبیت ویژه‌ای برخوردار است، چیز دیگری‌است.

این نوارها در اواسط دهه ۱۹۷۰ توسط کنزو کاسی ژاپنی متخصص فیزیوتراپی و طب سوزنی ودانش آموخته آمریکا ابداع شد.پس از یک دهه از معرفی‌ این محصول در سال ۱۹۸۰ ارتوپدیست‌ها، کایروپرکتیست‌ها، پزشکان طب سوزنی و دیگر پزشکان در ژاپن اصلی‌ترین مصرف کننده‌های این نوارها بودند.

در سال ۱۹۸۸ این چسب‌ها توسط ورزشکاران المپیکی و حرفه‌ای‌ ژاپن مورد استفاده قرار گرفت. هدف وی این بود که به جای استفاده از نوار‌های خشک و سخت ورزشی، محصولی را تولید کند که دقیقا بتواند خاصیت کشسانی پوست انسان را تقلید کند. نوار‌های ابداعی وی که کینسیو نام گرفتند،‌ برای اولین بار در المپیک پکن ۲۰۰۸ به چشم آمدند. زیرا شرکت تولید کننده آن بسته‌های زیادی از این نوارها را به ۵۸ کشور اهدا کرد. چهار سال بعد، در المپیک ۲۰۱۲ لندن نیز این نوارها روی بدن ورزشکاران در هر رشته ورزشی مشاهده شد.
این نوارهای درمانی کششی یا کینسیو (Kinesio Tape)در واقع ابزار کار مربیان و پزشکان تیم‌ها‌ به حساب می‌آیند. نظریه‌های مختلفی درباره کاربرد و تاثیر این نوارها وجود دارد. یکی از آنها این است که نوارهای کینسیو به واسطه کشیدن و کش‌آمدن، پوست بدن را بلند کرده و آن را از دیگر لایه‌های نسج بدن جدا می‌کند. فضای خالی به وجود آمده به خون اجازه می‌دهد تا جریان بیشتری پیدا کرده و به این شکل توانایی بدن در پاکسازی مایع لنفاوی افزایش یافته و به این صورت التهابات با سرعت بالاتری التیام می‌یابند.
چسباندن این نوارها روی پوست بدن همچنین از فشار موجود روی نورون‌های لامسه کاهش داده و از درد ورزشکار می‌کاهد. چند مطالعه محدود نشان داده‌اند که استفاده از این نوارها می‌تواند حجم مایعات را در بدن بیماران سرطانی کاهش دهد اما در میان ورزشکاران رایج‌ترین اثر این نوارها کاهش درد است.

از‌ آنجایی که این نوارها در کنار دیگر ابزار و داروهای درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند، بررسی تاثیر و عملکرد دقیق خود نوارها غیر ممکن شده‌است. از این رو نتایج به دست آمده از مطالعات کوچکی که روی این نوارها انجام گرفته با یکدیگر تفاوت دارند.
چون کاربرد اولیه این نوارها در ورزشکاران حرفه ای است، گمان میرود که کینزیوتیپ تنها در ورزشکاران بکار میرود، اما باید گفت علاوه بر ورزشکاران، در طیف وسیعی از بیمارانی که از دردهای مفصلی، عضلانی و اسکلتی رنج میبرند نیز کاربرد دارد.
با گسترش استفاده از تیپ، تحقیقات فراوانی توسط فیزیوتراپیست ها در سراسر جهان بر روی آن انجام شد و امروزه علاوه بر آسیبهای ورزشی، موارد کاربرد دیگری همچون ایجاد ثبات در مفصل، کاهش درد و تورم، تحریک و مهار عضلات مختلف بدن، افزایش سرعت ترمیم و افزایش گردش خون نیز دارد.

این نوارها پارچه هایی با چسب مخصوصند، اولین ویژگی این نوارها خاصیت کشش پذیری و کشسانی آنهاست که با وجود فراهم آوردن ثبات در ناحیه مورد استفاده، مانعی بر سر راه حرکت مفصل نیستند، لذا در آسیبهای متعدد ورزشی که ایجاد ثبات بدون مخدوش شدن حرکت مفصل مدنظر است، استفاده فراوانی دارند. پیش از استفاده از این نوارها، ورزشکاران برای جلوگیری از بروز آسیب، مجبور به استفاده از مچ بندها و زانو بندهای دست و پاگیری بودند که به سرعت جای خود را به تیپ های کینزیولوژیک دادند.

جنس نوارهای کینزیولوژی:

جنس کینزیوتیپ از فیبرهای کتان هایپوآلرژیک لاتکس همراه با چسب اکلریک فعال شونده با حرارت، است که تنها حول محور طولی قابلیت کشش پذیری دارد. میزان افزایش طول حدود ۴۰ % طول اولیه است، بعبارتی یک تکه ۱۰ سانتی به اندازه ۴ سانتیمتر قابلیت افزایش طول دارد. البته در بیشتر موارد از حداکثر کشش استفاده نمیشود، لازم به ذکر است که موادی که جنبه دارویی دارد در آن بکار نرفته است. وزن و ضخامت کینزیوتیپ نزدیک به مشخصات پوست بدن است. نزدیک بودن قطر آن به قطر اپیدرم موجب ایجاد احساس خوشایند در محل چسباندن آن میشود.

کاربرد کینزیوتیپ:

بکارگیری تیپ در همه فازهای التیام، شامل فاز حاد، تحت حاد و مزمن قابل انجام است. استفاده از کینزیوتیپ یک درمان فانکشنال یا عملکردی محسوب میشود که جلوی فعالیت بیمار را نمیگیرد و اجازه میدهد فرد کارهای روزمره خود را انجام دهد. بکارگیری تیپ در همه فازهای التیام، شامل فاز حاد، تحت حاد و مزمن قابل انجام است.
با رعایت نکات آناتومی سطحی بدن و بکارگیری صحیح آن میتوان فشار را از روی یک تاندون خاص برداشت، تا تاندون فرصت ترمیم پیدا کند. بسیاری از آسیبهای ورزشی وارده به بدن، با استراحت ترمیم میشوند، مشکل اینجاست که فعالیتهای روزمره بقدری زیاد است که تاندون فرصت ترمیم پیدا نمیکند.
در این موارد استفاده از تیپ کمک میکند تا بیمار همچنان به کارهای روزمره بپردازد و در عین حال فشارهای روزانه از روی تاندون برداشته شود، لذا سرعت روند ترمیم بافتی افزایش پیدا میکند. آزادسازی نقاط میوفاشیال، سندروم گیرافتادگی شانه، آسیب تاندون های چرخاننده مفصل شانه، آرنج تنیس بازان، پارگی رباط های صلیبی، پیچ خوردگی مچ پا، کمر درد، سندروم ایلیوتیبیال باند، التهاب تاندونها یا تاندونیت، رگ به رگ شدن یا استرین عضلانی و اسپرین رباط ها و… برخی از موارد کاربرد این شیوه است.

برخی از رایج ترین موارد کاربرد کینزیوتیپ در فیزیوتراپی به شرح زیر است:

• پلانتار فاشیایتیس و خار پاشنه
• پیچ خوردگی مچ پا
• سندرم دکرون
• تاندونیت های دست و انگشتان
• کشیدگی های عضلانی و آسیب های ورزشی
• سندرم ورودی قفسه سینه TOS یا (Thoracic Outlet Syndrome)
• تاندونیت آشیل
• کندرومالاسی پاتلا (نرمی کشکک)
• در رفتگی کشکک زانو
• سندرم تونل کارپال
• در رفتگی و التهاب مفصل آکرومیوکلاویکولار
• دردهای تیرکشنده شانه ، گردن و اندامهای فوقاتی (دردهای میوفاشیال شانه)
• اصلاح پاسچر در بیماران کیفواسکولوزیس
• کنترل و درمان اسپاستیسیتی در بیماران نورولوژیک
• تاندونیت ها و بورسیت های شانه
• تنیس البو و گلف البو
• و……

اثرات بکارگیری کینزیوتیپ :

استفاده از تکنیک های بانداژ و تیپینگ دارای اثرات درمانی متعددی است . از جمله این اثرات می توان موارد زیر را بر شمرد:

• افزایش جریان خون موضعی Increase Local Circulation
• کنترل تورم Edema Control
• کاهش درد Pain Relief
• کمک به ترمیم و پیشگیری از افزایش شدت ضایعه
• منافع بانداژ

استفاده از تکنیک های بانداژ درمواقع مناسب دارای منافع زیادی برای ورزشکار است که دراینجا به طورفهرست واربه برخی از آنها اشاره میکنیم:

• افزایش جریان خون موضع بانداژ شده درحین حرکت
• کاهش درد
• کنترل تورم
• افزایش کارایی و عملکرد ورزشکار
• پیشگیری ازافزایش شدت ضایعه
• پیشگیری ازبروز آسیب درمناطق دیگر مخصوصا” نواحی اطراف محل ضایعه
• کاهش ترس وافزایش اعتماد به نفس ورزشکار دربرابر بروز آسیب های ورزشی

چسباندن تیپ، بخشهای زیرین پوست را متاثر میکند که عبارتند از: سیستم لنفاوی و عروق محیطی، عضلات و فاشیای پوشاننده آنها، گیرنده های حسی سطح پوست و مفصل. نواربندی به محدود کردن حرکات اضافی و آسیب زننده به مفصل و اصلاح الگوی حرکتی، حفظ ثبات و بهبود عملکرد عضو، اصلاح راستای بخشهای مختلف بدن، کاهش درد و ورم کمک میکند و میتواند روند بهبودی را تسریع کند.

تیپ بخاطر کششی که بر روی پوست ایجاد میکند میتواند به بهبود گردش خونی منطقه کمک کند و حرکت مایع لنف را تسهیل کرده و ورم ناشی از آن را بکاهد.

به بهبود گردش خونی منطقه کمک میکند بین فاشیا و لنف پیوستگی عملکردی وجود دارد. فاشیا غلاف پوشاننده عضلات است که آنها را به بخش های جداگانه تقسیم میکند و در واقع عضلات مجاور را از هم جدا میکند.

لنف مایعات و مواد شیمیایی در عضلات را حمل میکند. کانال های لنف از درون فاشیا و از لابلای استخوان و عضلات، و از بین عضلات و پوست به صورت سطحی گذر میکند. لوله های لنفی اندازه های متفاوتی دارند، گاهی به قطر یک تار مو و گاهی تا ۲ سانتیمتر.

کانالهای اصلی لنفاوی در نواحی کشاله، گردن، و زیر بغل قرار دارد. در صورتیکه جریان لنف محدود شود و یا افزایش پیدا کند، فضای بین عضلات و پوست کم میشود کاهش فضا به نوبه خود موجب تحریک گیرنده های حسی درد میشود.

با کششی که تیپ بر روی پوست ایجاد میکند فضای بین درم و عضلات را افزایش میدهد، اعتقاد بر اینست که با کاهش فشار از روی کانالهای لنف، زمینه برای تخلیه جریان لنف تسهیل میشود. در این مورد با برش چند شاخه ای که به نوار داده میشود، فشار کم اما پیوسته ای به بافت وارد میشود که طی دو تا سه روز میتواند موجب تخلیه ورم شود.

کاهش درد: در مواردی که بافتی آسیب میبیند فضای مابین اپیدرم و عضله زیرین آن کم میشود، کاهش فضا موجب کمپرس شدن پایانه های عصبی و مخابره پیامهای درد به مغز میشود. بکارگیری کینزیوتیپ موجب اصلاح سیگنال های ارسالی به مغز میشود لذا پاسخهای واکنشی بدن به پیامهای درد حذف میشود که در پی آن از میزان درد کاسته میشود. از لحاظ تئوری افزایش فضای بین عضلات موجب بهبود عملکرد آنها شده و مانع از خستگی زودرس شان میشود. بهبود انقباض عضله و افزایش قابلیت حرکتی نیز از مزایای کاربرد این روش است.
از طرف دیگر تحریکات پوستی تیپ، با فعال کردن رشته های عصبی موجب مهار مسیرهای نخاعی درد شده و در برخی موارد به تشخیص فیزیوتراپیست موجب تسکین درد میشود.

کاهش چسبندگی کینزیوتیپ

اولین عامل در کاهش میزان چسبندگی گذشت زمان است، در ۲۴ ساعت اولیه درصد قابل توجهی از خاصیت کشش پذیری آن کم میشود و اگر شما جز آن دسته از بیمارانی هستید که فعالیت ورزشی خاصی دارید باید پس از ورزش، نسبت به تجدید آن اقدام کنید.
اما حتی عرق کردن، خیس شدن و دوش گرفتن هم موجب کنده شدن تیپ نخواهد شد و با خیال راحت میتوانید همراه با تیپ دوش بگیرید و در صورتیکه آن را دستکاری نکنید کنده نخواهد شد. گرمای طبیعی پوست به ماندگاری آن کمک میکند و باعث بهتر چسبیدن نوار به اندام میشود. لذا در صورت استفاده از یخ پیش از چسباندن تیپ، باید منتظر باشید تا مجددا دمای پوست به حالت طبیعی برگردد.

روش اجرا

با وجود اینکه چسباندن نوارها کار ساده ای به نظر می آید اما میزان کششی که به بافتهای مختلف داده میشود، جهت چسباندن، روش بریدن و اعمال کشش در عضو همراه با تسلط به مسیرهای آناتومی اندام نیاز به مراجعه به فیزیوتراپیستی دارد که دوره های آموزشی کاربرد تیپ را گذرانده باشد. مدل بریدن نوارها در روش های مختلف، متفاوت است.

گاهی این نوار ها بدون برش استفاده میشوند که به آن برش I، گفته میشود. گاهی یک برش تا نیمه آن زده میشود (برش Y)، و گاهی از برش چند شاخه ای (یا web) و… استفاده میشود.

یکی از زمینه های فعالیت کلینیک فیزیوتراپی ، انجام تیپینگ ورزشی و درمانی است. تیپینگ یک روش درمان مکمل و مدرن در فیزیوتراپی به شمار می رود . ضمن تیپینگ با استفاده از باندهای چسب دار مخصوص حرکات عضو مبتلا (اعم از مفصل ، عضله ، لیگامان ، تاندون و ...) بر اساس شرایط بیمار و با رعایت اصول بیومکانیکی محدود می شود .

تیپینگ دارای اهداف درمانی متعددی است. از جمله:

محفاظت از عضو آسیب دیده

پیشگیری از بروز آسیب های ورزشی

محدود ساختن حرکات غیرطبیعی و نامناسب در مفاصل

اجازه انجام حرکات در دامنه کنترل شده و بدون درد با رعایت اصول بیومکانیکی اندام و عضو مبتلا

بازگشت سریع ورزشکار به فعالیت ورزشی

استفاده از تکنیک های بانداژ و تیپینگ دارای اثرات درمانی متعددی است . از جمله این اثرات می توان موارد زیر را بر شمرد:

افزایش جریان خون موضعی Increase Local Circulation

کنترل تورم Edema Control

کاهش درد Pain Relief

کمک به ترمیم و پیشگیری از افزایش شدت ضایعه

تیپ های ورزشی در رنگ بندیهای مختلف عرضه می شود . رنگ بندی در کیفیت درمان تاثیر ندارد اما در مواردی که موضع درمان در معرض دید قرار دارد بهتر است از رنگ های مورد علاقه بیمار برای تیپینگ استفاده شود . مهمترین نکته در انجام یتیپینگ توجه به موارد کاربرد Indications ، موارد عدم کاربرد contra-Indications و از همه مهمتر رعایت اصول بیومکانیکی در هنگام اعمال تیپ درمانی یا ورزشی می باشد. قبل از اعمال تیپ لازم است در خصوص حساسیت های پوستی بیمار سوال شود! (بهتر است قبل از اعمال تیپ درمانی ، از نمونه کوچکی به عنوان Tester استفاده شود.)

برخی از رایج ترین موارد کاربرد تیپ در فیزیوتراپی به شرح زیر است:

تاندونیت ها و بورسیت های شانه

تنیس البو و گلفرز البو

سندرم کارپال تونل

سندرم ورودی قفسه سینه TOS یا (Thoracic Outlet Syndrome)

تاندونیت آشیل

پلانتار فاشیایتیس و خار پاشنه

پیچ خوردگی مچ پا

سندرم دکوروان De Quervain's Disease

تاندونیت های دست و انگشتان

کشیدگی های عضلانی و آسیب های ورزشی

کندرومالاسیا پاتلا (نرمی کشکک)

در رفتگی کشکک زانو

در رفتگی و التهاب مفصل آکرومیوکلاویکولار

دردهای تیرکشنده شانه ، گردن و اندامهای فوقاتی (دردهای میوفاشیال شانه)

اصلاح پاسچر در بیماران کیفواسکولوزیس

کنترل و درمان اسپاستیسیتی در بیماران نورولوژیک

و ...

الکتروتراپی

درمانهای دستی

فیزیوتراپی

بیوفیدبک به کنترل و درمان چه بیماریهایی کمک می کند ؟

بیوفیدبک بر حدود ۱۵۰ بیماری مؤثر است که از آن جمله می توان از بیماریهای زیر نام برد: .

-آسم

-بیماری رینود

-بیماری روده تحرک پذیر

-گر گرفتگی شدید

-تهوع و استفراغ های ناشی از شیمی درمانی

-بی اختیاری ادرار

-انواع سردرد

-ضربان های قلبی نامنظم

-فشار خون بالا

-صرع

تحقیقات مفصلی برای تعیین اثر درمانی بیوفیدبک بر فشارخون های بالا با منشاء ناشناخته در جریان است .

در یک جلسه بیوفیدبک چه اتفاقی می افتد ؟

روش های بیوفیدبک را می توان در درمانگاه ها ، مراکز درمانی و بیمارستان ها بکار برد . بدین ترتیب که درمانگر حس گرهای الکتریکی را به نقاط مختلف بدن متصل می کند . این حس گرها ، پاسخ های فیزیولوژیک بدن به استرس هایی نظیر انقباض عضلانی حین دردهای تنشی را نشان می دهد . این انقباض ها بوسیله ابزار صوتی یا تصویری به بیمار نشان داده می شوند و فرد کاملاً در جریان واکنش های بدن خود مثل انقباض های دردناک قرار گرفته و متوجه ارتباط بین انقباض ها با ایجاد درد می شود.

قدم بعدی فرا گرفتن برانگیختن واکنش های مثبت در بدن می باشد . خود بیمار در این مرحله باید یاد بگیرد هنگامی که در معرض استرس های جسمی یا روانی قرار می گیرد ، هر عضله از عضلات بدن را چگونه ریلکس نماید . هدف نهایی این است که فرد بتواند در خارج از مرکز درمانی نیز بدون استفاده از ابزار و وسایل ، این پاسخ های مثبت را ایجاد نماید .

ثبت تغییرات فیزیولوژیک با استفاده از تغییرات الکتریکی که به صورت مستقیم و غیر مستقیم در نتیجه تغییرات فیزیولوژیک ایجاد می شود توسط الکترودهایی که در محل های مناسب نصب می شود انجام می گیرد و درمانگر برای جمع آوری اطلاعات مربوط به پاسخ بدن بیمار بسته به نوع بیماری و شرایط موجود از تکنیک های متعددی می تواند استفاده نماید . از آن جمله می توان به این ابزارها و تکنیک ها اشاره نمود .

حس گرهای دمایی(Temp):

که به انگشتان دست شما وصل می شوند و دمای پوست شما را اندازه می گیرند.از آنجا که در زمان تنش و اضطراب دمای بدن پایین می آید، اعلام دمای پایین،به شما کمک می کند که تکنیک های آرمیدگی را آغاز نمایید. این تکنیک در درمان بیماری رینود و حملات میگرن مؤثر است .

حس گرهای آموزش پاسخهای برقی پوست(SC/GSR)

: که فعالیت  غدد عرقی و میزان تعریق پوست شما را اندازه می گیرند و شما را از  اضطراب آگاه می کنند که به درمان بیماری های هیجانی نظیر هراس ها ، اضطراب و لکنت زبان کمک خواهد کرد .

حس گرهای تغییرپذیری ضربان قلب(BVP)

: این نوع بیوفیدبک به فرد کمک می کندتا ضربان قلب خود را در تلاش برای بهبود فشار خون ،عملکرد رگها و تنش و اضطراب ، کنترل نمایید.

حس گرهای تنفس شکمی(RSP):

این نوع حس گر  به فرد کمک می کند تا دم و بازدم  و تنفس خود را در جهت  کاهش اضطراب و تنش تنظیم کرده و تمرینات آرمیدگی را انجام دهد. این کار به ورزشکاران حرفه در افزایش عملکرد بهینه آنها کمک می کند.

حس گرهای برق نگاری ماهیچه (EMG)

:این سنسورها اطلاعاتی درباره تنش ماهیچه ای بدنتان به شما می دهد و پس از آن قادر خواهید شد ،تمرینات تن آرامی را انجام دهید.

الکتروانسفالوگرام ( EEG) :

این دستگاه فعالیت الکتریکی امواج مغزی را در شرایط مختلف مثل بیداری ، ریلکس بودن ، آرامش ، خواب سبک و خواب عمیق اندازه  می گیرد .

بیوفیدبک درمانی برای سردرد:

مطالعات نشان می دهند که بیوفیدبک، به عنوان یکی از روش های درمانی جایگزین می توانند روش موثر و ایمنی برای درمان انواع سردرد باشد.

بنیاد ملی سردرد اروپا گزارش کرده است که انواع روش های درمان بیوفیدبک، به عنوان یکی از رایج ترین و پرکاربردترین روش های درمانی مکمل توسط بیماران مبتلا به میگرن مورد استفاده قرار می گیرد.در این روش درمانی افراد می آموزند که چگونه با استفاده از ذهن خود، عملکردهای بدن خود را کنترل کنند.این روش درمانی امروزه به عنوان یکی از موثرترین و بی خطرترین گزینه های درمان انواع دردهای مزمن به خصوص سردرد مورد توجه قرار دارد.

اساس روش درمانی بیوفیدبک بر مبنای تئوری توانایی ذهن در کنترل اعمال غیرارادی فیزیولوژیک بدن مانند فشار خون، ریتم تنفس، انقباض عضلانی، دمای بدن و امواج مغزی پایه گذاری شده است. در سال هاب 1950 تا 1970 اولین پژوهش های تجربی علمی توسط کمیل،نیل میلر،دیوید شاپیرو و محققان دیگری انجام شد که در آن ارتباط بین ذهن و عملکرد زیستی بدن را در حیوانات و انسان ها مورد بررسی قرار گرفت.درمان با روش بیوفیدبک در سال های اول چندان مورد استقبال جوامع پزشکی قرار نگرفت.با این حال در طول 30 سال گذشته این روش درمانی به طور گسترده ای مورد پذیرش قرار گرفته و موسسه ی ملی بهداشت جهانی این روش درمانی را برای درمان برخی بیماری ها از جمله انواع سردرد و میگرن پذیرفته است.

بیوفیدبک یا پس خوراند زیستی شامل استفاده از ابزارهای الکترونیکی است که در مورد عملکرد فیزیولوژیک بدنتان اطلاعاتی در اختیار شما قرار می دهد.به عبارت دیگر بیوفیدبک با استفاده از تجهیزات الکترونیک شما را نسبت به اعمال زیستی بدنتان که پیش از این هیچ گونه آگاهی و کنترلی در موردشان نداشته اید، هشیار می کند.این روش درمانی به شما می آموزد که چگونه برای کنترل انقباض عضلانی یا دمای بدن خود از افکار و احساسات و ذهن خود استفاده کنید.

گر چه ذهن و توانایی ذهن قادر به رفع کامل علائم بیماری ها نیست ولی استفاده از قدرت ذهن تا حد زیادی می تواند این علائم را کاهش دهد . بیوفیدبک یکی از زیرگروه های طب مکمل است و هدف آن تأثیر بر پاسخ های غیرارادی بدن می باشد . عمده فعالیت های غیرارادی بدن شامل موارد زیر است :

فعالیت مغز
فشارخون
اسپاسم و انقباض عضلانی

تعداد ضربان قلب

الکتروتراپی یک روش درمانی است که در آن از تحریک الکتریکی با هدف کاهش علائم درد و ناراحتی از طریق دستکاری عملکرد اعصاب فعال در مکانیزم درد و یا سیستم ایپوئیدی استفاده می‌شود. روش‌های مختلف مورد استفاده برای این درمان با مکانیزم‌های فیزیولوژیک متفاوت افراد ارتباط دارد. به این ترتیب اثربخشی الکتروتراپی با توجه به سطح و نوع درد و ناراحتی بیمار متفاوت است، اما تحقیقات انجام شده در این رابطه نشان می‌دهند هنگامی که از این روش به نحو درست استفاده شود، امکان کاهش چشمگیر درد و ناراحتی بیمار در نتیجه آن وجود دارد. در حوزه کلینیکی، در اکثر مواقع فرض می‌شود تحریک الکتریکی می‌تواند یک درمان مناسب برای تسکین مشکلات و ناراحتی‌های خاص باشد.

گرچه ارائه یک آمار رسمی براحتی مقدور نیست، اما شاید برای بیشتر از 90 درصد از بیماران مراجعه‌کننده به کلینیک‌های فیزیوتراپی از الکتروتراپی استفاده می‌شود، بویژه این که در بسیاری از مواقع الکتروتراپی شروع‌ مناسبی برای فیزیوتراپی است. الکتروتراپی قسمتی بسیار مهم و جزو لاینفک فیزیوتراپی است و حتی در دیدگاه اکثریت مردم، فیزیوتراپی را با تجهیزات آن می‌شناسند. الکتروتراپی به معنی استفاده از عوامل فیزیکی روی بافت‌های بدن با استفاده از تجهیزات الکتریکی و با اهداف درمانی است.
در این روش درمانی از عوامل فیزیکی مانند میدان‌ها و انرژی الکتریکی، مغناطیسی و فراصوتی استفاده می‌شود، البته امروزه دانش و مهارت حرفه‌ای یک فیزیوتراپیست حرف اول را می‌زند و

تجهیزات الکتروتراپی دیگر روش‌های فیزیوتراپی مانند تمرین درمانی نوعی ابزار پیشرفته و تخصصی محسوب می‌شود و مسلما زمانی بهره مناسب و بی خطر از آنها را می‌توان برد که دو مورد یاد شده کنار هم استفاده شود. به مفهوم دیگر، ارزیابی مناسب هر بیمار و طراحی یک برنامه فیزیوتراپی مناسب برای آن بیمارباید صورت گیرد و سپس دانش کافی استفاده از این ابزارها وجود داشته باشد.
حوزه‌های فیزیوتراپی در آسیب‌های تخصصی ورزشی، اختلالات کف لگن مانند بی‌اختیاری‌های ادراری و مدفوعی، توانبخشی قلبی ـ ریوی و بیماران دیابتیک همگی نمونه‌هایی بوده که دردهه اخیر بخوبی وارد حیطه فیزیوتراپی شده‌ است. در برنامه فیزیوتراپی از تمام این موارد الکتروتراپی به عنوان کمک به روند درمان استفاده می‌شود.
برای مثال در بیماری که دچار اختلالات ادراری است، می‌توان از تحریک الکتریکی عضلات کف لگن برای تقویت این عضلات استفاده کرد و سپس با استفاده از دستگاه‌های خاص، انقباض ارادی در این عضلات را برای بیمار تسهیل کرد. یا در بیماران با دردهای متنوع اسکلتی - عضلانی، کاهش درد و افزایش کارایی اندام مورد نظر را به‌دست آورد.
متاسفانه بتازگی در مواردی که شاید تعداد آنها هم کم نباشد، افراد غیرفیزیوتراپیست به فیزیوتراپی بیماران می‌پردازند. واضح است بسیاری از این افراد که حتی برخی از آنها از حوزه غیر پزشکی نیز هستند، برای بیماران، فیزیوتراپی انجام می‌دهند.

این مساله بویژه در حوزه الکتروتراپی بسیار مشهود است، زیرا هیچ محدودیتی برای فروش دستگاه‌ها و تجهیزات به افراد حتی عامی وجود نداشته و فضای مجازی و استفاده از لوح‌های فشرده و دیگر منابع آموزشی بخوبی در دسترس عموم است. بنابراین واضح است منافع مادی بسیاری را به  مساله ترغیب کند، اما چنان که گفته شد موفقیت درمان فیزیوتراپی به دانش و مهارت فیزیوتراپیست بستگی دارد که خوشبختانه با توجه به سطح آموزشی که در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور وجود دارد، این توانایی به حد کفایت در همکاران فیزیوتراپیست دیده می‌شود و با برگزاری این نوع سمینارهای تخصصی بخوبی می‌‌توان این دانش را به روز کرد.
نکته اینجاست که کاربرد نابجای الکتروتراپی می‌تواند آسیب‌رسان باشد و روند بهبود بیمار را دچار وقفه و حتی صدمات بیشتر کند. چنین کاربری اشتباهی از سوی افراد سود جو و غیرمرتبط نه فقط به بیمارصدمه وارد می‌کند، بلکه هویت رشته فیزیوتراپی را نیز در جامعه مخدوش می‌سازد. از این رو اطلاع‌رسانی مناسب و کافی به بیماران از ضروریات اصلی بوده و سطح آگاهی مردم در این مورد باید ارتقا یابد. مردم توجه داشته باشند تمام همکاران فیزیوتراپیست یا عضو انجمن فیزیوتراپی ایران هستند یا کارت سازمان نظام پزشکی دارند، بنابراین درخواست رویت کارت انجمن فیزیوتراپی یا سازمان نظام پزشکی می‌تواند اولین قدم در فرهنگسازی و جلوگیری از آسیب به بیماران و رشته فیزیوتراپی باشد.

چه کسانی نباید لیزر تراپی انجام بدهند؟

در موارد زیر نباید از لیزر درمانی استفاده کرد

 بارداری با اینکه هنوز مطالعات مستند و مطمئنی درباره اثرات منفی لیزر درمانی روی جنین وجود ندارد، اما توصیه می شود که خانم های باردار از این روش روی ناحیه شکم استفاده نکنند. به نظر نمی رسد که لیزر درمانی در مناطقی دور از شکم و رحم آسیبی به جنین وارد کند، اما با این حال بهتر است همه احتیاط های لازم در این خصوص انجام شوند و در صورت امکان از روش مطمئن دیگری برای درمان استفاده شود.

صرع

نور مرئی تابیده شده در محدود 5 تا 10 هرتز باعث بروز تشنج در بیماران مبتلا به صرع می شود. با این حال پرتوهای استفاده شده در لیزر درمانی به ندرت مرئی و قابل مشاهده هستند. بررسی ها نشان می دهند که بیماران مبتلا به صرع فقط قادر به تحمل پرتوهایی با فرکانس پایین تر از 800 هرتز هستند. بیماری های غده تیروئید با اینکه برخی تحقیقات نشان می دهند که لیزر درمانی نتیجه مثبتی روی درمان بیماری های تیروئید دارد، اما از آنجایی که غده تیروئید نسبت به نور و اشعه لیزر حساس است بهتر است تا زمانی که تحقیقات و بررسی ها در این زمینه کامل نشده از درمان مشکلات مربوط به غده تیروئید با لیزر تراپی خودداری کنید. لیزر تراپی تمامی شبکیه اختلالات انعقادی بررسی ها نشان می دهند که لیزر درمانی مکانسیم های انعقادی خون را تحت تاثیر قرار می دهد اما هنوز کاملا مشخص نیست که این تاثیر چطور انجام می شود. کودکان نگرانی های خاصی در مورد رشد صفحات استخوانی کودکانی که تحت لیزر درمانی قرار می گیرد وجود دارد. با اینکه هنوز نمی توان با قطعیت اعلام کرد که لیزر درمانی برای کودکان ممنوع است اما میزان پرتوهای مورد استفاده در این روش حتما باید با وزن کودک و شرایط سلامتی او مطابقت داده شود. سرطان اگر قرار است برای کاهش درد ناشی از سرطان از لیزر درمانی استفاده شود این کار فقط باید تحت نظر متخصص صورت بگیرد

بیماران تحت پرتو درمانی بیمارانی که تحت درمان با روش پرتو درمانی هستند نباید از لیزر درمانی حتی با پرتوی پایین و ضعیف استفاده کنند. تحقیقات نشان می دهند که استفاده همزمان از این دو روش درمانی در سیستم ایمنی و گردش خون اختلال ایجاد می کند و باعث بروز مشکلاتی برای بیمار می شود.

خالکوبی وتتو خالکوبی به خودی خود با لیزر درمانی منافاتی ندارد اما ممکن است در جریان لیزر درمانی رنگدانه های خالکوبی نور لیزر را به خودشان جذب کنند و باعث ایجاد گرما و درد در ناحیه مورد نظر شوند. بنابراین توصیه می شود که درمان با رعایت فاصله از پوست بیمار شروع و بعد کم کم لیزر به پوست نزدیکتر شو.

از دید بسیاری از مردم حتی در این زمان لیزر چیزی جدید و خطرناك می باشد به این علت که ماهیت واقعی لیزر را نمی شناسند و یا به علت جدید بودن این روش آن را با اشعه رادیواکتیو اشتباه می گیرند. در لیزرهای فیزیوتراپی در صورتیکه اصولی و با دوز مناسب استفاده شوند فاقد عارضه جانبی بوده و هیچ خطری برای انسان ندارد.

موارد منع استفاده از لیزر

توصیه می شود که در بیماران زیر از استفاده از لیزر درمانی پرهیز شود.

در خانمهای حامله لیزر در ناحیه شکم، کمر و لگن نبایستی استفاده شود.

بیماران سرطانی و در بدخیمی ها در ناحیه تومور استفاده از لیزر ممنوع می باشد.

بیماران دارای Pacemaker لیزر بر روی قفسه سینه استفاده نشود.

بیماران حساس به نور (Photosensitive)

مناطق نزدیک به چشم به خصوص در لیزرهای پر توان